De motor zoemt zacht terwijl ik de weg opdraai. Buiten schuift de wereld langs me heen, maar mijn gedachten zijn ergens anders. Eindelijk, ik mag weer. Een week niet geweest en dat voel ik in alles. Mijn lichaam is gespannen, mijn hoofd onrustig. Ik adem diep in, probeer de zwaarte in mijn schouders los te laten, maar het zit vast. Nek, rug, zelfs mijn kaken voelen strak.
Muziek speelt op de achtergrond, een vertrouwd ritueel tijdens deze rit. Het geeft me houvast. Toch voel ik ergens diep vanbinnen een soort weerstand. Niet omdat ik niet wil gaan, maar omdat ik weet dat vandaag zwaar gaat worden. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Therapie betekent voelen. En voelen betekent confronteren.
Door vakantie een week zonder boksen, en ik heb het gemerkt. Mijn lijf zoekt manieren om met de opgebouwde spanning om te gaan. Ik herken de signalen: onrust, piekergedachten en... oude gewoontes. Snoepen zonder echt trek te hebben. Koekjes, chocola niet omdat ik ze wil, maar omdat ze tijdelijk iets verzachten. Alsof ze de onrust in mijn lijf kunnen dempen. Maar dat werkt nooit echt. Na afloop voel ik me alleen maar slechter. En toch blijf ik het doen.
Vandaag wil ik het anders.
Aankomst: de spanning loslaten
Zodra ik bij de sportschool aankom waar ik mijn boks therapie volg, verandert er iets in me. De geur van rubberen matten en leer, het doffe geluid van bokszakken die geraakt worden, de energie van de ruimte dit is een plek waar ik mag zijn. Waar ik mag loslaten.
Mijn coach ziet me aankomen en knikt kort. Zij hoeft niets te zeggen, zij ziet het. We beginnen niet meteen met boksen. Eerst praten.
Ik vertel hoe ik me voel, hoe mijn lichaam reageert op een week zonder therapie. De spanning, de vermoeidheid, de drang naar oude gewoontes. Mijn coach luistert, maakt een notitie. Dat lijkt een klein gebaar, maar voor mij betekent het dat wat ik zeg ertoe doet. Dat ik ertoe doe.
Dan is het tijd om de boksvloer op te gaan.
Ik trek mijn handschoenen strak en loop naar de bokszak. Mijn hartslag versnelt. Mijn eerste stoten zijn aarzelend, alsof mijn lichaam weer moet wennen. Maar al snel komt het ritme terug. Mijn vuisten raken de zak eerst zacht, dan harder. Boem. Frustratie. Boem. Opgekropte spanning. Boem. Verdriet. Bij elke klap voel ik iets van me afglijden.
Mijn coach kijkt toe en knikt goedkeurend. “Er zit meer kracht in je slagen,” merkt zij op. Ik voel het zelf ook. Niet alleen fysiek, maar ook van binnen. Ik durf meer los te laten.
Een stap verder: schoppen
Dan pakt mijn coach iets en overhandigt het me, scheenbeschermers.
Mijn adem stokt even. Schoppen Iets nieuws. Iets dat me onwennig maakt. Mijn handen ken ik, die vertrouw ik. Maar mijn benen? Daar voel ik minder controle over. Toch doe ik de beschermers om, want ik weet: groei komt alleen als ik buiten mijn comfortzone durf te gaan.
Ik zet me schrap en geef een eerste trap tegen de zak. De impact is zwak, onzeker. Ik probeer opnieuw. Boem. Dit keer harder, maar ik verlies mijn balans. Mijn lichaam zwiept naar de zijkant. Ik stap opzij om niet te vallen. Daar is het weer.
Mijn coach stopt me. “Voel eerst waar je staat,” zegt zij rustig. “Je gaat te snel.”
Ik slik. Te snel willen gaan. Dat is een valkuil die ik niet alleen hier, maar overal in mijn leven herken. Onbewust probeer ik altijd vooruit te rennen, zonder echt stil te staan bij waar ik nu ben.
Zij kijkt me aan. “Vertragen. Voelen. Dán pas schoppen.”
Ik adem diep in. Dit keer neem ik de tijd. Vertragen. Mijn voeten stevig op de grond zetten. Voelen. Waar zit mijn kracht? Veranderen. Dán pas actie.
Ik probeer opnieuw. Boem. Dit keer sta ik steviger. Mijn lichaam begint het te begrijpen. En met die beweging komt een besef: ik leer hier niet alleen een techniek. Ik leer iets over mezelf.
Elke trap die ik geef, draagt een emotie. Mijn lichaam vertelt een verhaal dat ik jarenlang heb genegeerd. De woede, de onmacht, het verdriet. Maar ook de kracht. De strijdlust.
Mijn coach knikt. “Beter.”
Ik voel het zelf ook.
De les van vandaag
De tijd vliegt. Mijn lichaam is moe, maar op een goede manier. De spanning waarmee ik binnenkwam, is verdwenen. Ik voel me lichter, rustiger. Dit is waarom ik dit doe. Niet alleen voor de fysieke kracht, maar omdat het me iets leert wat ik in het dagelijks leven kan toepassen.
Terwijl ik terug naar huis rijd, speelt één gedachte door mijn hoofd:
Vertragen Voelen Veranderen (VVV)
Niet alleen tijdens het boksen, maar in alles.
Voelt iets niet goed? Dan moet ik het niet doen.
Gaat iets te snel? Dan moet ik rustiger aan doen.
Wil ik veranderen? Dan moet ik eerst voelen waar ik sta.
Ik glimlach zachtjes. Dit is méér dan therapie. Dit is een manier van leven.
Moe maar voldaan rijd ik naar huis, voorbereid op een paar dagen spierpijn. Maar vooral voorbereid om deze les mee te nemen in alles wat ik doe.
Volgende week op naar Boks sessie 4, tot dan...
Bemoediging: Je mag groeien op jouw tempo
Misschien herken je het wel. Dat gevoel dat je vooruit moet, dat je sterker, beter, sneller moet zijn. Dat je jezelf pusht omdat je denkt dat het niet anders kan. Maar weet je? Veranderen kost tijd.
Wat ik vandaag weer heb geleerd, wil ik ook met jou delen: het is oké om te vertragen. Het is oké om te voelen waar je nu staat, voordat je verdergaat. Te vaak willen we vooruit zonder eerst stil te staan bij wat er in ons leeft. Maar echte groei begint bij luisteren naar jezelf.
Dus als je merkt dat je worstelt met spanning, met emoties, met oude patronen weet dan: je bent niet alleen. Iedereen heeft zijn eigen proces, zijn eigen tempo en dat is goed. Geef jezelf toestemming om stap voor stap te groeien. Soms betekent dat even stilvallen, voelen waar je staat en dan pas de volgende stap zetten.
Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft niet alles in één keer te kunnen. Het belangrijkste is dat je blijft bewegen, hoe klein de stap ook is.
Vertragen Voelen Veranderen (VVV)
Dat is niet alleen een les voor het boksen, maar een les voor het leven.
En weet je? Jij mag die les ook meenemen. Jij mag er zijn. Jij mag groeien. Precies zoals je bent.
(P.S. laat eens een berichtje achter, zo leren wij van elkaar en een ieder die deze blog mee leest.)
Reactie plaatsen
Reacties