2 december stap ik de denkbeeldige ring in. Het voelt stevig onder mijn voeten, de mat klemt zacht tegen mijn voeten. Mijn handen zijn strak ingepakt, de handschoenen voelen zwaar en vertrouwd. Ik adem diep in en ruik de lichte geur van leer en zweet in de sportzaal. Mijn hart klopt sneller, mijn ademhaling versnelt, maar er is ook een vreemde rust. Geen gelatenheid, geen angst, maar een innerlijke zekerheid: ik ben hier op mijn plek, dit is mijn moment.
De warming up begint langzaam. Mijn spieren rekken, mijn hartslag stijgt. Terwijl ik beweeg, drijven mijn gedachten naar alles wat ik de afgelopen tijd heb bereikt: mijn nieuwe baan, sporten op de sportschool en kickboksen, vrijwilligerswerk op de boot bij De Zonnebloem, klusjes thuis die ik oppak en waarbij ik hulp durf te vragen, grenzen leer aangegeven en mijn werk als oproepchauffeur waarbij ik nu zelf bepaal wanneer ik kan en wil rijden. Elk van deze stappen voedt mijn zelfvertrouwen en mijn focus voor de sessie.
Dan beginnen de eerste stoten. Mijn armen trillen, mijn hartslag versnelt, mijn ademhaling gaat sneller. Elke stoot voelt als een stukje loslaten, loslaten van oude angsten, twijfel en patronen. Het is alsof ik met elke beweging een stukje van mijn oude ik van me afschud. Soms gaat een combinatie niet helemaal goed, en frustratie borrelt op. Maar het gevoel van vooruitgang, van controle, van kracht die ik nog niet eerder zo voelde, neemt het al snel over.
Enkele zweetdruppels lopen langs mijn gezicht, mijn schouders trillen, mijn benen voelen zwaar, maar ik voel me sterker dan ooit. Mijn hart klopt luid in mijn borst, mijn ademhaling is diep en gefocust. Tegelijkertijd voel ik een emotionele kracht, een besef dat ik mezelf eindelijk durf te laten zien. Dat ik niet langer bang ben om keuzes te maken die goed voelen voor mij.
Mijn gedachten dwalen af naar mijn leven buiten de ring. Het vrijwilligerswerk, de klusjes thuis, mijn werk als chauffeur alles lijkt verbonden met deze kracht die ik in de ring voel. Het oude ik valt van me af, elke stoot maakt me zichtbaarder, sterker, vrijer.
Elke ronde voelt als een mini levenservaring: spanning, onzekerheid, doorzetten, focus, trots en voldoening. Mijn coach geeft aanwijzingen, maar ik merk dat ik het meeste leer van mezelf. Ik vecht tegen oude patronen, tegen angst, tegen twijfel. En ik merk dat ik stukje bij beetje meer mezelf word.
Aan het einde van de sessie sta ik zwetend en buitenadem, maar met een diepe innerlijke rust. Trots op wie ik ben geworden, trots op de stappen die ik heb gezet, trots dat ik mezelf durf te laten zien. Het oude laat ik los, het nieuwe omarm ik.
En dan voel ik het diep in mijn hart en lichaam: dit is pas het begin. Het verleden laat ik los, het oude ik is voorbij. Elke stoot, elke beweging, elke keuze die ik maak brengt me dichter bij de persoon die ik wil zijn. Ik leef bewust, ik kies voor mezelf, ik groei, ik laat mijn licht zien en ik laat mijn emoties stromen. Ik houd ze niet langer binnen, ik durf te voelen, te delen en te uiten wat er in mij leeft. Mijn geloof geeft me kracht en vertrouwen om vooruit te kijken, wetende dat ik niet alleen ben en dat ik alles wat komt aankan. De toekomst wacht niet ik stap erin, vol vertrouwen, kracht en eerlijkheid naar mezelf en anderen. Dit ben ik, volledig mezelf, en ik ben klaar om te schitteren.
Elke ademhaling, elke hartslag, het gevoel van de mat onder mijn voeten, het geluid van de handschoenen tegen de kussens, de geur van zweet en leer het vormt samen een herinnering aan wie ik ben geworden en wie ik aan het worden ben. Mijn leven verandert stap voor stap: nieuwe baan, sport, kickboksen, vrijwilligerswerk, klusjes thuis, hulp durven vragen, keuzes maken bij mijn werk, emoties durven uiten. Alles samen vormt een reis van zelfontdekking, kracht, vrijheid en geloof.
Vandaag sta ik sterker dan ooit in mijn eigen kracht. Ik ben niet perfect, ik ben niet onkwetsbaar, maar ik ben echt. En dat is genoeg. Echt genoeg.
Bemoediging
Vandaag voelde ik het: ik ben wie ik echt ben. Niet meer de oude ik, onzeker en terughoudend, maar de nieuwe ik, krachtig, zichtbaar en eerlijk. Elke stap die ik heb gezet , mijn werk, sporten, vrijwilligerswerk, klusjes thuis, hulp durven vragen heeft me dichter bij mezelf gebracht.
Wat ik jou wil zeggen: laat het verleden los, durf jezelf te laten zien en je emoties te voelen en uiten. Kies voor jezelf, stap vooruit en vertrouw dat je het aankan.
Mijn geloof geeft me kracht en hoop voor de toekomst. Jij mag dat ook voelen. Jij bent genoeg. Echt genoeg.
Reactie plaatsen
Reacties
Hoi Ronald
Wat je nu bent, is precies waar je mag zijn.
Je hebt al zoveel stappen gezet, ook stappen die niemand ziet. Dat vraagt kracht.
Je mag trots zijn op jezelf. Niet omdat alles perfect gaat, maar omdat je blijft doorgaan. Je durft te voelen, je durft te kiezen en je durft hulp te vragen. Dat is groei.
Wees mild voor jezelf. Neem de tijd. Je hoeft niets te forceren. Elke dag leer je iets nieuws over wie je bent.
Je geloof geeft je houvast, ook op dagen dat het moeilijk is. Je staat er niet alleen voor.
Blijf geloven:
je bent waardevol,
je bent sterk,
en je bent genoeg.
Dankjewel voor de mooie woorden 🙏